بازگشت سرمایه‌های بومی؛ بازخوانی دکترین «امنیت انسان‌محور» در آذربایجان غربی

به گزارش رویداد اول؛ استان استراتژیک آذربایجان غربی، به عنوان دروازه روابط بین‌الملل در سرحدات مهم سرزمینی شمال غرب ایران و موزاییکی از اقوام و مذاهب، همواره در کانون توجهات امنیتی منطقه بخصوص مناسبات قفقاز بوده است. اما آنچه امروز در راهروهای مدیریتی استانداری تحت تدبیر دکتر رحمانی می‌گذرد، نویدبخش گذار از نگاه‌های سنتی به افقی نوین در حوزه امنیت ملی و منطقه‌ای است.

انتصاب مهدی حداد (چهره خوش‌نام و باسابقه نهادهای حاکمیتی) به عنوان معاون امنیتی و انتظامی، نه تنها یک جابه‌جایی مدیریتی، بلکه تجلی بازگشت تخصص بومی به خدمت توسعه پایدار است.

حداد که برخاسته از خانواده‌ای ریشه‌دار، سرشناس و انقلابی در ارومیه است، پس از سه دهه مجاهدت خاموش در سطوح کلان اطلاعاتی و امنیتی استان در شهرهای استراتژیک استان و موقعیت های ملی امنیتی کشور، اکنون با کوله‌باری از تجربیات راهبردی به زادگاه خود بازگشته است. تفاوت ماهوی او با اسلاف خویش در دو نکته کلیدی نهفته است: نخست، پایان دادن به پدیده مدیران پروازی با استقرار کامل خانواده در مرکز استان که نشان از پیوند عمیق عاطفی و تعهد عملی او به زیست‌بوم منطقه دارد؛ و دوم، اتخاذ رویکرد امنیت انسان‌محور با شناخت لایه های باور و فرهنگ مردم استان آذربایجان غربی که بهره گرفتن از این منبع برای نظم و امنیت مهم است.

در سپهر فکری معاون جدید امنیت نه یک مقوله صرفاً سخت‌افزاری و پلیسی، بلکه محصولی از توسعه همه‌جانبه است. نگاهی به اولین اقدامات وی، از جمله تبریک رسمی به بابک لطفی خواجه‌پاشا هنرمند برجسته استان که منتخب جوایز جشنواره فجر برای فیلم سرزمین فرشته ها ، نشان داد که او به درستی ریشه‌های امنیت پایدار را در لایه‌های ضخیم فرهنگ می‌جوید. این پیام صریح به نخبگان بود که در دکترین جدید، امنیت فرهنگی زیربنای امنیت مرزی است.

آذربایجان غربی با ویژگی‌های منحصربه‌فرد ژئوپلیتیکی و تنوع بی‌نظیر قومی، بیش از هر چیز به مدیریت پیشگیرانه و تعاملی نیاز دارد. حداد با اشراف کامل بر روان‌شناسی اجتماعی منطقه و تکیه بر شبکه‌ای قدرتمند از همکاران و مستشاران امنیتی و انتظامی، به دنبال بازتعریف رابطه ستاد با صف است. او می‌داند که در استانی با کیلومترها مرز مشترک، امنیت اقتصادی و معیشت مرزنشینان، مستحکم‌ترین دژ در برابر تهدیدات نوین است.

رویکرد انسان‌مدارانه این مدیر بومی، امنیت را از حصارهای فیزیکی به بطن جامعه می‌آورد؛ جایی که حرمت اقوام، صیانت از سرمایه‌های اجتماعی و تعامل با نخبگان، ابزارهای اصلی حکمرانی مطلوب محسوب می‌شوند. بازگشت این فرزند آذربایجان از پایتخت به خانه، نه یک مأموریت اداری، بلکه یک فرصت تاریخی برای دکتر رحمانی است تا ثابت کند امنیت واقعی در سایه تجربه، تعهد و تخصص بومی محقق می‌شود. اکنون می‌توان امیدوار بود که آذربایجان غربی با تکیه بر این نگاه هوشمندانه، الگویی موفق از امنیت پایدار مبتنی بر توسعه را به کل کشور ارائه دهد.