روبانهایی که نباید بریده شوند؛ وقتی «تمامشدن» بر «افتتاحشدن» مقدم میشود
به گزارش رویداد اول؛ حضور روز گذشته رضا رحمانی استاندار آذربایجان غربی در محل پروژه ساماندهی سهراهی باروق و تصمیم او برای نبریدن روبان پروژهای که هنوز به مرحله تکمیل کامل نرسیده پیام ویژه ای داشت که «افتتاح نکردن» از دهها مراسم افتتاح، پیام مدیریتی روشنتری دارد، اقدامی که اگر به یک رویه مدیریتی تبدیل شود، میتواند بخشی از آسیب های سالهای گذشته در حوزه اجرای پروژههای عمرانی را اصلاح کند.
پروژهای با ۹۵ درصد پیشرفت فیزیکی و ۲۱۰ میلیارد تومان اعتبار، در ظاهر تقریباً آماده بهرهبرداری است؛ اما همان پنج درصد باقیمانده، در پروژهای که با ایمنی و تردد مردم ارتباط مستقیم دارد، میتواند بسیار مهم باشد. نیوجرسی، خطکشی و دیگر عملیات تکمیلی، تشریفات اضافی نیستند؛ بخشی از خود پروژهاند.
اینکه استاندار صراحتاً اعلام میکند تا پروژه ۱۰۰ درصد تکمیل نشود، افتتاحی در کار نخواهد بود، در واقع دفاع از حقوق مردم و منابع عمومی است. مردم به دنبال عکس قیچی و روبان نیستند؛ آنچه برایشان اهمیت دارد، پروژهای ایمن، استاندارد، قابل استفاده و ماندگار است.
این رویکرد البته در کارنامه مدیریتی رضا رحمانی نیز بیسابقه نیست. سال گذشته استاندار آذربایجان غربی از افتتاح دو طرح ناقص دو طرح بهداشت و درمانی به دلیل کامل نبودن آن ها در شهرستان میرآباد خودداری کرد و نیز در شهرستان اشنویه، زمانی که مردم منطقه با کلنگزنی پروژه مرغداری همراهی نکردند، استاندار نیز بر انجام شدن مراسم کلنگزنی اصرار نکرد، اقداماتی درخور که مورد توجه مردم و رسانه های قرار گرفت فارغ از ارزیابیهای مختلف درباره آن پروژه، اصل مهم این بود که کلنگ، بدون همراهی و رضایت اجتماعی مردم بر زمین زده نشد و روبانی بریده نشد.
این دو رفتار، در کنار هم، یک پیام مهم دارند: مدیریت فقط در «افتتاح کردن» و «کلنگ زدن» خلاصه نمیشود؛ گاهی شجاعت مدیریتی در این است که در زمان نامناسب، روبان را نبری و در شرایط نامناسب، کلنگ را بر زمین نزنی.
سالهاست یکی از نقدهای جدی افکار عمومی به نظام اجرایی کشور، افتتاح پروژههایی است که هنوز بخشهایی از آنها باقی مانده یا پس از افتتاح، مدتها با عملیات تکمیلی، نواقص فنی و مشکلات بهرهبرداری مواجهاند. چنین افتتاحهایی شاید در کوتاهمدت یک آمار و یک تصویر خبری تولید کند، اما در بلندمدت اعتماد عمومی را هزینه میکند.
اقدام اخیر استاندار آذربایجانغربی در سهراهی باروق میتواند نقطه مقابل این نگاه باشد؛ یعنی اول تکمیل، بعد افتتاح؛ اول ایمنی، بعد بهرهبرداری؛ اول رضایت و همراهی مردم، بعد اجرای پروژه.
استانی مانند آذربایجانغربی که برای جبران عقبماندگیهای تاریخی خود به اجرای دهها و صدها پروژه عمرانی نیاز دارد، بیش از «تعداد افتتاحها» به کیفیت پروژهها، سرعت اجرای واقعی، رعایت استانداردها و رضایت مردم نیازمند است.
اگر قرار باشد افتتاحها به جای آنکه صرفاً یک رویداد تبلیغاتی باشند، به نقطه آغاز بهرهبرداری واقعی از سرمایهگذاریهای انجامشده تبدیل شوند، تصمیم استاندار برای نبریدن روبان پروژه سهراهی باروق را باید جدی گرفت.
شاید این بار، خبر مهم نه «افتتاح یک پروژه»، بلکه افتتاح نشدن یک پروژه ناقص باشد و چه خوب است این فرهنگ به یک قاعده تبدیل شود: پروژه ناقص، روبان نمیخواهد؛ پروژه کامل، خدمت به مردم است.
یادداشت از: الیاس گندمی























ارسال دیدگاه
مجموع دیدگاهها : 0در انتظار بررسی : 0انتشار یافته : 0