گرانی زیر سایه ناکارآمدی نظارت

هدایت رودینی به گزارش رویداد اول؛ گرانی‌های پی‌درپی در کشور دیگر برای مردم به یک فشار عادی تبدیل نشده، بلکه به یک بحران فرساینده و خطرناک بدل شده است؛ بحرانی که هر روز سفره مردم را کوچک‌تر، قدرت خرید را نابودتر، و امید به آینده را کم‌رنگ‌تر می‌کند. افزایش سرسام‌آور قیمت محصولات لبنی، نان و سایر کالاهای ضروری، فقط یک عدد در گزارش‌های اقتصادی نیست؛ یعنی کاهش کیفیت زندگی، یعنی حذف تدریجی اقلام ضروری از سفره خانواده‌ها، یعنی گسترش فقر در لایه‌های وسیع‌تری از جامعه.

در چنین شرایطی، این پرسش جدی‌تر از همیشه مطرح است که نهادهای نظارتی دقیقاً کجا بوده‌اند و چه کرده‌اند؟ اگر قرار است در برابر موج گرانی فقط شاهد سکوت، جلسه، گزارش و وعده باشیم، پس فلسفه وجودی این دستگاه‌ها چیست؟ مردم حق دارند بپرسند چرا با وجود این همه سازمان، شورا، بازرسی، نظارت و سامانه، نتیجه‌ای ملموس در مهار گرانی دیده نمی‌شود. وقتی یک کالای اساسی ظرف مدت کوتاهی ده‌ها درصد افزایش قیمت پیدا می‌کند، این یعنی سازوکار نظارت یا ناکارآمد است یا اراده لازم برای مقابله با متخلفان وجود ندارد.

مسئله فقط «افزایش قیمت» نیست؛ مسئله این است که بی‌عملی در برابر گرانی، به گرسنگی مشروعیت می‌دهد. هر روزی که نظارت ضعیف بماند، هر روزی که با متخلفان برخورد جدی نشود، هر روزی که مسئولان از کنار فشار معیشتی مردم عبور کنند، یک قدم دیگر جامعه به سمت فقر گسترده‌تر و شکاف اجتماعی عمیق‌تر هل داده می‌شود. ادامه این روند، نه‌تنها اقتصاد خانواده‌ها را می‌شکند، بلکه سلامت، کرامت و امنیت روانی مردم را هم تهدید می‌کند.

اگر قرار است حقوق و مزایای مدیران و مسئولان این حوزه‌ها با نظم و دقت پرداخت شود، باید عملکردشان نیز با همان دقت و سخت‌گیری سنجیده شود.حقوق بالا بدون کارآمدی، نه افتخار است و نه توجیه‌پذیر.مردم انتظار معجزه ندارند؛ فقط می‌خواهند کسی مسئولیت بپذیرد، پاسخ بدهد و نتیجه نشان دهد. امروز بیش از همیشه روشن است که ادامه این بی‌تفاوتی، ادامه همین گرانی‌ها، یعنی ادامه فقر، ادامه فشار، و در نهایت ادامه گرسنگی برای بخش‌هایی از جامعه.

زمان تعارف و توجیه گذشته است. اگر قرار است این روند متوقف نشود، باید صریح گفت که این فقط یک ضعف مدیریتی نیست؛ این مهم تدریجا اعتماد عمومی ضعیف را هدف گرفته و جامعه‌ نمی‌تواند برای مدت طولانی زیر بار گرانیِ بی‌مهار، نظارتِ کم‌اثر، و مسئولیت‌پذیریِ نمایشی دوام بیاورد.